My Love,My Heart3
posted on 22 Jun 2008 17:03 by icypumpkinTitle : My Love,My Heart
Couple : YooSu
Style : Romance
Chapter 3
"กลับรึยัง หืม นั่งนานแล้วนะ"ยูชอนเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นถึงเวลาที่สมควร การนั่งตากหิมะเกินไปจะไม่ดีต่อสุขภาพของจุนซูเอง
"ขออีกแป๊ปนึงนะยูชอน"จุนซูบอกโดยไม่ลืมที่จะหันหน้ามาอ้อนยูชอน
"เลือกเอานะ รอตอนนี้อีกแป๊ปนึง แต่ตอนกลางคืนจะไม่พาออกมาอีก กับ กลับตอนนี้ แล้วตอนดึกจะพาออกมา ไม่ใช่ที่นี่ด้วย"ยูชอนเอ่ย ซึ่งนั่นทำให้จุนซูยอมกลับบ้านแต่โดยดี จุนซูรักหิมะหรืออีกนัยนึงคือฤดูหนาวมาก ยูชอนเองก็รู้เหตุผลนั้นดี เพราะมันให้อะไรหลายๆอย่างกับจุนซู แต่ในขณะเดียวกัน มันก็พรากเอาหลายๆอย่างไปจากจุนซูเช่นกัน
"อยากกินอะไรไหม จะพาไป"ยูชอนเอ่ยถามเมื่อขึ้นรถมาแล้ว
"ยังอ่ะ กลับไปกินที่บ้านก็ได้"จุนซูตอบ ซึ่งยูชอนก็พยักหน้าและพากลับบ้าน
"อ้าว กลับเร็วจัง"แจจุงทักขึ้นเมื่อเห็นน้องทั้ง2เดินเข้ามาในบ้าน
"เดี๋ยวตอนดึกๆ ยูชอนจะพาไปใหม่ฮะ"จุนซูตอบพี่ชาย
"ไปนั่งตากหิมะมา ตัวเย็นเลยนะ ไปนอนพักก่อนดีไหม"ยุนโฮเสนอ
"ไม่เอาอ่ะฮะพี่ยุนโฮ จุนซูไม่อยากนอน"จุนซูตอบ
"ไปพักสักนิดก็ยังดีนะจุนซู เดี๋ยวจะทรุดเอา"แจจุงบอกน้อง
"อื้อ"จุนซูทำเสียงในลำคอ เพราะตัวเขาไม่อยากไป
"ขึ้นห้องก่อนนะ ปะๆ"ยูชอนกล่าวหลังจากที่เงียบมานาน พร้อมกับหันไปส่งสายตากับแจจุงและยุนโฮว่า'เดี๋ยวเค้าจัดการเอง'
"จุนซูไม่อยากนอนนะยูชอน"เมื่อขึ้นมาบนห้อง เจ้าตัวก็รีบพูดออกมาทันที
"นิดนึงนะ ตื่นขึ้นมาจะได้ไปดูหิมะได้ไง จุนซูก็รู้ ถ้าจุนซูไม่พัก พี่แจจุงก็ไม่ให้ไป"ยูชอนกล่าว ซึ่งจุนซูก็ยอมฟังแต่โดยดีและล้มตัวลงไปนอนโดยกุมมือยูชอนไว้แน่น เหมือนกับกลัวว่าคนๆนี้จะหนีไป ไม่นานคนตัวเล็กก็ผล็อยหลับไป จุนซูเริ่มอ่อนแอลงเรื่อยๆตั้งแต่อายุ15เป็นต้นมา ซึ่งทุกคนก็คิดว่า อาจจะเป็นผลมาจากแม่ของเค้านั่นเอง แม่ของจุนซูเป็นคนที่มีร่างกายอ่อนแอ ท่านจากไปก็เพราะเหตุนี้ ตั้งแต่ทั้ง2ยังเด็ก พักหลังมาจุนซูเริ่มเหนื่อยง่าย ตากฝนมากก็ไม่ค่อยได้ เพราะจะไม่สบาย ทำให้เค้าไม่ค่อยจะได้ออกไปไหนสักเท่าไหร่ แต่ยูชอนรู้ว่าจุนซูไม่ชอบ จึงยอมพาออกมา แต่ก็จะดูแลเป็นอย่างดี
"อื้ม...อื้อ"คนตัวเล็กค่อยๆสลึมสลือตื่นขึ้นมาและพบว่าคนที่เค้ากุมมือไว้ยังนั่งอยู่ที่เดิมและจับมือเค้าไว้เหมือนกับตอนแรก แต่ในมือนั้นเขียนอะไรยุกยิกอยู่ก็ไม่รู้
"อ้าว ตื่นแล้วหรอ ดีเลย พึ่งแต่งเพลงเสร็จ ไปเล่นกันนะ"ยูชอนเอ่ยขึ้น เค้าใช้ช่วงเวลาที่จุนซูหลับไป แต่งเพลงนี้ขึ้นมา หลังจากล้างหน้าล้างตาและสติกลับมาครบแล้ว จุนซูจึงเดินลงมาพร้อมกับยูชอน โดยที่ยูชอนไม่ลืมที่จะให้จุนซูใส่เสื้อที่หนาขึ้นกว่าเมื่อกี้
"เอาล่ะ ไปประจำตำแหน่งได้เลย ชั้นเล่น จุนซูร้องนะ"ยูชอนบอก
"อ้าว ยูชอนแต่ง ก็ต้องร้องสิ"จุนซูท้วง
"ไม่ได้หรอก ก็แต่งให้จุนซูนี่ จุนซูต้องร้อง"ยูชอนบอก ซึ่งอีกคนก็พยักหน้ายอม
"งั้น เริ่มล่ะนะ 1 2 3"ยูชอนบอกและเริ่มเล่นทำนอง
'What thing I meet you.Destiny or love.
But whatever,I feel thank you it.
you're the light.The one light in my life.in the time I feel everything is darkest,you'll on my side.
you're the star in sky.Beautiful,very beatiful and very important.'
'อะไรที่ทำให้ชั้นได้พบกับเธอ โชคชะตาหรือความรัก
แต่ไม่ว่าอะไรก็ตาม ชั้นรู้สึกขอบคุณมันเสมอมา
เธอ คือ แสงสว่าง คือแสงสว่างเพียงอย่างเดียว ขณะที่ชั้นรู้สึกเหมือนทุกอย่างมันมืดมิดไปหมด ก็จะมีเธอเคียงข้างเสมอ
เธอ เหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า สวยงาม เจิดจรัส และสูงค่า'
"ทำไมมีแค่นี้เอง"จุนซูถามขึ้น เมื่อเค้าร้องไปได้แค่4บรรทัด กลับไม่มีเนื้อร้องต่อ
"แล้วชั้นบอกแล้วหรอ ว่านี่มันจบแล้วน่ะ"ยูชอนถามด้วยรอยยิ้ม
"ชั้นผิดเองแหละ"จุนซูบอกพลางทำท่างอน
"ฮ่าๆๆ อย่างอนสิ รออีกแป๊ปนึงนะ กำลังจะเสร็จแล้วล่ะ"ยูชอนบอก พลางวางโน้ตไว้บนตัวเปียโนก่อนจะพาคนตัวเล็กลงไปและพามาที่ๆหนึ่ง
"สวยจัง"คำพูดแรกที่หลุดออกมาจากปากของจุนซู ที่นี่เป็นที่ๆอยู่ใจกลางเมืองแต่ไม่ค่อยมีคน เป็นผืนหญ้าสีเขียวที่ตอนนี้ออกแนวจะโดนกลบด้วยสีขาว ถัดออกไปเป็นผืนน้ำหรือลำธารนั่นเอง รอบข้างประดับด้วยต้นไม้ ณ ที่ตรงนี้ ดวงดาวมากมายพากันส่องแสงอวดความสวยงามโดยทั่วกัน ทั้ง2จึงเลือกที่นั่งลงตรงผืนหญ้าที่ตรงกลาง
"ยูชอน ทำไมร่างกายของจุนซูถึงอ่อนแอลงเรื่อยๆล่ะ"อยู่ๆจุนซูก็ถามขึ้น
"ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ"ยูชอนเองก็ตกใจที่อยู่ดีๆจุนซูถามขึ้น
"ก็แค่ถามดูน่ะ ช่วงนี้จุนซูป่วยง่าย จนพี่แจจุงแทบจะไม่ให้ออกไปไหนอยู่แล้ว"บอกตามที่คนเองคิดออกมา กับยูชอน เค้าไม่มีอะไรต้องปิดอีกแล้ว เพราะปิดไป คนตรงหน้าก็ดูออก
"ไม่หรอก พี่แจจุงเค้าเป็นห่วง จุนซูแข็งแรงจะตาย"ยูชอนเลี่ยงที่จะตอบคำถามนั้นไป
"จุนซูอยากอยู่กับยูชอนนานๆจัง อยากอยู่กับยูชอนตลอดไป ไม่อยากแยกกับยูชอนไปไหนเลย"จู่ๆจุนซูก็พูดขึ้น และน้ำตาที่ไม่รู้ว่าก่อตัวมาจากไหนก็ไหลลงมาจากดวงตาคู่สวย
ภาพในวันเก่าๆย้อนไหลกลับมาในหัวของคนตัวเล็กอีกครั้ง ภาพของคนที่เค้ารักหมดหัวใจต้องจำจากไปเพราะความจำเป็นในเรื่องของครอบครัว จากไปไกลถึงอีกฝากของโลก เค้าทำได้แค่รอ แม้จะคุยกันทุกวัน แต่ก็ไม่ได้เห็นหน้าอยู่ดี ชีวิตผ่านไปอย่างที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้จะเป็นระยะเวลาไม่นาน แต่กับคนที่รอ มันชั่งยาวนานซะเหลือเกิน วันๆนึงเค้าได้แต่เฝ้ารอและภาวนาให้สวรรค์เบื่องบนส่งคนรักของเค้ากลับมา กลับมาอยู่เคียงข้างกันสักที และเมื่อวันนั้นมาถึง ปาร์ค ยูชอน ได้ให้สัญญากับคิม จุนซู ไว้แล้วว่า เค้า2คนจะไม่แยกจากกันอีก จะอยู่ด้วยกันแบบนี้ ตลอดไป
"ยูชอนรู้ ยูชอนก็อยากอยู่กับจุนซูตลอดไปเหมือนกัน ไม่สิ ยูชอนจะอยู่กับจุนซูตลอดไป อย่าร้องไห้นะคนดี ชั้นสัญญาแล้วไง ว่าเราจะไม่แยกจากกันอีก แค่ตอนนั้นที่เราต้องจากกันมันก็มากเกินพอแล้ว"ยูชอนรู้ว่าจุนซูคิดถึงอะไร เค้าพูดปลอยประโลมคนตัวเล็กให้เลิกคิดซะ
ในชีวิต คิม จุนซูจินตนาการภาพไม่ออกหรอก ว่าถ้าไม่มี ปาร์ค ยูชอนจะเป็นอย่างไร เพราะตั้งแต่มีปาร์ค ยูชอนเข้ามาในชีวิต คิม จุนซูคนเก่าได้ตายไป กลายเป็นคิม จุนซูคนใหม่ที่มีแต่ความสดใส มีแต่รอยยิ้ม และได้รู้จักกับคำว่า 'ความรัก'
"กลับบ้านเถอะนะ หิมะตกแล้วนี่ก็ตอนกลางคืน ยิ่งหนาวเข้าไปใหญ่เลย"ยูชอนบอกเพราะคนตรงหน้าเค้าเริ่มที่จะสั่นเล็กๆแล้ว
"ยูชอน ไว้วันหลังพาจุนซูมาที่นี่อีกนะ"คนตัวเล็กไม่ลืมที่จะกำชับ ซึ่งยูชอนก็พยักหน้ารับ
"อ้าว ยูชอน ทำอะไรน้องพี่เนี่ย"เมื่อกลับมาถึงบ้านแจจุงก็พูดขึ้น เพราะตาจุนซูแดงๆ
"เปล่าหรอกฮะ ยูชอนไม่ได้ทำอะไร"จุนซูแก้ตัวให้ แต่แจจุงก็ขำขึ้น
"พี่รู้ อย่างยูชอนน่ะหรอจะทำเรา เราทำน่ะพี่จะเชื่อ"เมื่อพูดจบก็ขำตบท้ายอีกที ทำเอาคนที่แก้ตัวไปเมื่อกี้แอบแค้นเลยทีเดียว
"พี่ยุนโฮ พี่แจจุงแกล้งผมอ่ะ"เมื่อโดนเอาไปก็ต้องทวงคืน
"งั้นเดี๋ยวพี่จัดการให้ดีไหมจุนซู"ยุนโฮพูดตอบ
"ดีมากๆเลยฮะ"จุนซูตอบพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งเมื่อได้ยินคำนี้ก็ทำเอาแจจุงหนาวๆร้อนๆกันเลยทีเดียว
"ยุน อยู่ข้างเดียวกันไม่ใช่หรอ"แจจุงพูดพร้อมกับทำตาเป็นประกายปริบๆกะจะอ้อนเต็มที่
"สายไปแล้วล่ะแจจุง"ยุนโฮพูดและตบท้ายด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย ซึ่งจุนซูก็ยิ้มอย่างหน้าบานทันที
"งั้นผมขอตัวนะฮะ รู้สึกง่วงๆ ขอบคุณนะฮะพี่ยุนโฮที่ทำโทษพี่แจจุงให้ ของตอบแทนจะตามมาทีหลัง อิยะฮ่าฮ่า ไปกันเถอะยูชอน"จุนซูบอกอีกครั้งพร้อมกับจูงมือกับยูชอนขึ้นไปข้างบน ส่วนชะตากรรมของแจจุงนั้นก็เป็นไปตามคาดหมาย คือ การโดนหอมแก้ม1ที(คิดไปไกลรึยังคะ555)
"คืนนี้ยูชอนจะนอนที่นี่ไหมอ่ะ"จุนซูถามขึ้น เมื่อทั้ง2เดินเข้ามาในห้องแล้ว
"จุนซูอยากให้นอนด้วยไหมล่ะ"ยูชอนไม่ตอบแต่ถามคนตรงหน้ากลับ
"ก็อยากอ่ะ"จุนซูตอบอายๆ ซึ่งยูชอนก็พยักหน้าให้น้อยๆ
"งั้นเดี๋ยวชั้นอาบน้ำให้นะ จะได้นอนแล้ว"ยูชอนเอ่ยขึ้น
"เอะ...เอ่อ...คือ......ไม่เป็นไรหรอกยูชอน ไม่ต้องหรอก"จุนซูรีบพูดขึ้นทันควัน เรียกรอยยิ้มจากยูชอนได้เป็นอย่างดี
"ไม่ต้องเกรงใจหรอก เดี๋ยวชั้นอาบให้"ยูชอนพูดต่อ
"อาบจริงๆนะ"จุนซูถามอย่างกล้าๆกลัวๆ
"อื้ม สัญญา วันนี้อาบจริงๆ"ยูชอนรับคำอย่างมั่นใจ จุนซูจึงยอมแต่ขอเข้าไปรอในห้องน้ำก่อนแล้วจึงเรียกยูชอนตามเข้าไป เมื่อยูชอนเข้าไปก็เห็นจุนซูนั่งรออยู่ในอ่างอาบน้ำแล้วจึงจัดการเสื้อผ้าของตัวเองและลงตามไป
"วันนี้ไม่แกล้งนะ"จุนซูหันมาบอกทันทีที่ยูชอนก้าวลงมาแล้ว อีกคนจึงพยักหน้าให้ วันนี้ในการอาบน้ำเป็นไปอย่างเรียบง่าย จะมีก็แต่บางครั้งที่ยูชอนตั้งใจจะแกล้งจุนซู ซึ่งพอโดนแค่นิดเดียวอีกคนก็สะดุ้งเฮือกทันที แต่ยูชอนก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ทำให้จุนซูไม่ติดใจอะไรมากมาย
"เห็นไหมล่ะ บอกว่าจะอาบให้ก็อาบให้ ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย"ยูชอนบอกในขณะที่นั่งเช็ดผมให้จุนซู หลังจากที่ทั้ง2เช็ดตัว ปะแป้งและใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้ว
"คร้าบๆ เชื่อแล้วว่ายูชอนน่ะรักษาคำพูด"จุนซูบอก วันนี้จุนซูอยู่ในชุดนอนสีขาวแขนยาว ขาวยาว มีลายโลมาตัวน้อยๆติดประดับไว้
"วันนี้สนุกไหม"ยูชอนถามขึ้น
"สนุกสิ สนุกมากๆเลยแหละ"จุนซูตอบ
"เหนื่อยแล้วล่ะสิเรา"ยูชอนพูดเหมือนรู้ใจคนที่นั่งตรงหน้าซะเหลือเกิน
"อื้ม แล้วเพลงนั้นน่ะ เมื่อไหร่จะได้ร้องเต็มๆอ่ะ ชอบจัง"จุนซูรับคำและถามเกี่ยวกับเรื่องเพลง
"ไม่นานเกินรอหรอก จุนซูต้องชอบแน่ๆ....เพราะมันเป็นเพลงของนายนี่"ยูชอนบอก แต่คำหลังนั้นเค้าพูดเบาๆ มีแค่ลมที่ออกมา ทำให้จุนซูไม่ได้ยิน
"วันนี้ก่อนนอน อยากฟังยูชอนร้องเพลง อยากให้ยูชอนร้องเพลงให้ฟัง"จุนซูพูดขึ้น เมื่อยูชอนเช็ดผมให้ตนเสร็จ
"ไม่เอาอ่ะ..อ๊ะ..เอ่อ....ร้องจ๊ะร้อง"ยูชอนบอกปัด แต่พอเห็นสีหน้าจุนซูจึงรับคำไป เค้าแพ้จุนซูตลอดแหละ
คนฟังจึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ขึ้นไปนอนรอบนเตียง ยูชอนไปปิดไฟและเดินตามจุนซูขึ้นเตียง ใช้แขนข้างนึงเป็นหมอนให้จุนซู และโอบกอดคนตรงหน้ามาใกล้ ซึ่งอีกคนก็ปฏิบัติตามแต่โดยดี เข้ามาไม่ว่ายังใช้หัวถูกับอกของยูชอนอย่างเอาใจ ยูชอนยิ้มกับภาพตรงหน้า ก่อนจะจูบผมของจุนซูและเริ่มขับกล่อมบทเพลงอันอ่อนหวานให้อีกคนฟัง ไม่นานจุนซูก็ผล็อยหลับไป
"ฝันดีนะเทวดาตัวน้อยๆของชั้น"ยูชอนพูดขึ้น เกลี่ยผมที่อยู่บนใบหน้าของจุนซู จูบหน้าผากคนรักไป1ที ก่อนจะหลับตาลงบ้าง
----------------------
มาลงช้า แถมพาร์ทนี้ยังเน่าอีก โอ๊ย แย่ๆๆ
แย่มากค่ะ ขอแก้ตัวพาร์ทหน้าละกันนะ ช่วงนี้มึนๆยังไงไม่รู้
ขอบคุณทุกๆคอมเมนต์นะคะ
เจอกันตอนต่อไปนะคะ
ตอบ มายเล่นสยามโซนค่ะ
edit @ 28 Jun 2008 18:10:10 by icypumpkin
นึกว่าแจจะโดนอะไร เอิ๊กๆ จิ้นไปไกล -.,-
ยูซูหวานกันมากๆ
เซียอ่อนแออ่ะปาร์คดูแลดีๆนะ
น่ารัก><
#1 By KimYooSu (125.26.76.205) on 2008-07-02 20:07